อิกเราะอ์ฟอรั่ม - กระดานเสวนาอิกเราะอ์ออนไลน์
สิงหาคม 16, 2018, 18:58:01 *
อะฮฺลัน วา ซะฮฺลัน ..ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: ยินดีต้อนรับสู่ "อิกเราะอ์ฟอรั่ม" และ ขอความกรุณาอ่าน กติกาและข้อตกลงการใช้งาน ด้วยนะครับ
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: โศกนาฏกรรมบนเส้นทางของการดะอฺวะฮฺ  (อ่าน 1860 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ด้วยความจริงใจ
แล้วเราก็ได้มาเจอกันอีก ... ขอบคุณอัลลอฮฺ
Administrator
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2210


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« เมื่อ: เมษายน 08, 2010, 13:25:25 »

“ความอดทน” คือคุณลักษณะอย่างหนึ่งที่ถูกนำมา กล่าวไว้ในอัลกุรอานในหลายโองการด้วยกัน และความอดทนเช่นกันที่เป็นอุปสรรค เป็นปัญหาใหญ่ที่เดินเคียงคู่ไปกับการดะวะฮฺ ซึ่งเป็นเส้นทางที่ถูกห้อมล้อม ไปด้วยความยากลำบาก เหนื่อยล้า และต้องพบกับความเจ็บปวด ส่วนผลลัพธ์ที่จะ ประจักษ์ชัดขึ้นก็ยังอยู่อีกไกล และจะต้องพบกับความเหนื่อยยาก อ่อนล้า นอก จากผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์เท่านั้น...
 
ด้วยเหตุผลดังกล่าว บรรดาผู้ที่ทำหน้าที่ เรียกร้องสู่หนทางของอัลลอฮฺ พวกเขามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะปลดปล่อย ผู้คนให้หลุดพ้นจากวังวนแห่งอารมณ์ใฝ่ต่ำ การทำตามใจในสิ่งที่ผิดๆ สันดาน ดิบเถื่อน ประเพณีนิยมที่ปฏิบัติตามกันมาเป็นระยะเวลาอันยาวนานและผู้เผยแผ่ ต้องการที่จะปฏิรูป เปลี่ยนแปลงนิสัยดั้งเดิม สิ่งที่บรรพบุรุษพวกเขาเคย บูชากราบไหว้ จารีตประเพณี และการแบ่งชนชั้นวรรณะให้แก่พวกเขา และเรียกร้อง พวกเขาให้เสียสละสิ่งที่เขาครอบครองอยู่ให้แก่พี่น้อง เรียกร้องพวกเขาให้ ยืนหยัดอยู่ในขอบเขตของอัลลอฮฺ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่อัลลอฮฺทรงใช้หรือสิ่ง ที่พระองค์ทรงห้าม ไม่ให้หลุดออกนอกกรอบของที่หะลาลหรือตกจมลงไปในสิ่งที่หะ รอม แต่ทว่าผู้คนส่วนใหญ่มักจะไม่ยอมรับต่อการเผยแผ่ที่มาใหม่ ด้วยเหตุดัง กล่าวพวกเขาจะร่วมกันต่อต้านด้วยกับทุกวิธีหรือทุกขุมกำลังที่มี และจะ ต่อสู้ขัดขวางด้วยกับอาวุธทุกอย่างที่มีครอบครอง พวกเขาต่างภูมิใจว่าเป็นคน ที่มีฐานะร่ำรวย มีเกียรติยศศักดิ์ศรี  มีความเข้มแข็งกล้าหาญ และเป็นผู้ที่มากไปด้วยอำนาจบารมี     
 
ดังนั้นสิ่งที่นักเผยแผ่สู่สัจธรรมต้องเผชิญ หน้า ก็คือ ไม่มีสิ่งใดอีกนอกจากเขาจะต้องมีความเชื่อมั่นในพระองค์อัลลอฮฺอย่างหนัก แน่น และเสริมความแข็งแกร่งโดยมีความอดทนต่อสิ่งที่พวกเขาพบพาน รวมถึงอำนาจ มืดของความชั่วร้ายสามานย์
 
ความอดทนในที่นี้ต้องเป็นดังคำกล่าวของท่านอะ ลียฺ บิน อบีฎอลิบ  “เป็นดั่งคมดาบที่ไม่มีวันวิ่นแหว่ง เหมือนพาหนะที่ไม่มีวันอ่อนล้าล้ม ฟุบ และเป็นดั่งแสงสว่างที่ไม่มีวันมอดดับ”
 
ขณะที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวไว้ในหะดีษเศาะฮีหฺ ความว่า “ความอดทนนั้นเป็นแสงสว่าง”
 
เป็นเหตุผลอันเร้นลับที่อัลกุรอานนำเอาสิ่ง ที่เสียหายในเรื่องของความอดทนมาเทียบเคียงกับสิ่งเสียหายในเรื่องของ สัจธรรม ดังเช่นในสูเราะฮฺอัลอัศรฺ “แท้จริงมนุษย์อยู่ในการขาดทุน  นอกจากบรรดาผู้ศรัทธา ผู้ประกอบคุณงามความดี ตักเตือนกันในเรื่องสัจธรรม และตักเตือนกันในเรื่องความอดทน”
 
มีเหตุผลอันเร้นลับอีกเช่นกัน ในพระดำรัสของอัลลอฮฺโดยผ่านลุกมานอัลหะกีมที่ได้สั่งเสียลูกในเรื่องของ ความอดทนต่อภัยพิบัติที่เขาจะต้องพบพาน ไม่ว่าจะเป็นอันตราย ปัญหาหรือ อุปสรรคต่างๆ และสั่งเสียให้กำชับกันในเรื่องของความดีงามและห้ามปรามตัก เตือนในเรื่องของความชั่วช้า การตำหนิ ดั่งคำดำรัสของอัลลอฮฺโดยผ่านคำบอก เล่าของลุกมานว่า ความว่า  “โอ้ลูกเอ๋ย เจ้าจงดำรงการละหมาด จงใช้กันในเรื่องของความดีงาม จงห้ามปราม กันในเรื่องของความชั่วช้า และจงอดทนกับสิ่งที่มาประสบกับเจ้า แท้จริงนั่น คือส่วนหนึ่งจากการงานที่หนักแน่นมั่นคง”  (ลุกมาน/ 17)
 
เสมือนลุกมานกล่าวกับลูกของเขาว่า ตราบใดที่เจ้าเรียกร้องผู้คนไปสู่ความดีงาม กำชับใช้พวกเขาในเรื่อง คุณธรรม ตักเตือนห้ามปรามเรื่องความชั่วช้า เจ้าจงได้เตรียมตัวไว้พบกับการ ต่อต้านเกลียดชังจากพวกเขา หมายถึงภัยอันตรายและสิ่งที่พวกเขาเจตนาให้เกิดกับผู้ที่ส่งเสริมให้กระทำใน เรื่องความดี พวกเขามองในเรื่องความดีประหนึ่งกับมองมัจจุราช   ดังกับว่าความดีนั้นจะมาเป็นตัวมาขัดขวางหรือจับจ้องพวกเขาไว้ไม่ให้กระทำใน สิ่งที่ชั่วช้า ซึ่งหมายถึงสิ่งที่พวกเขารักและโปรดปราน
 
วิธีการหรือประเด็นปัญหาในการเชิญชวนสู่หนทาง ของอัลลอฮฺมีรูปแบบที่แตกต่างกันไป โดยอัลกุรอานได้บอกให้เป็นตัวอย่างใน หลากหลายรูปแบบด้วยกันดังต่อไปนี้

หนึ่ง ...

ผู้คนส่วนมากจะตีตนออกห่างจากนักดาอีย์ (ผู้ เผยแผ่ศาสนา) ดังนั้นอย่าให้เป็นเรื่องลำบากในการที่นักดาอีย์จะทำหน้าที่ อย่างสุดความสามารถหรือจะประกาศก้องจนสุดเสียงบอกกล่าวแจ้งข่าวดี อบรมตัก เตือน ถึงแม้บางครั้งเขาจะไม่พบสิ่งใดนอกจากหูที่หนวกสนิทและหัวใจที่ถูกปิด ตายทุกห้องของผู้คน
 
เหมือนดังที่เราได้เรียนรู้มาแล้วในหน้า ประวัติศาสตร์ของท่านนบีนูหฺ อะลัยฮิสสลาม ขณะที่ท่านกล่าวคำพรอ้อนวอนต่ออัลลอฮฺ “ข้าแต่พระเจ้าของข้า พระองค์ แท้จริงข้าพระองค์ได้เรียกร้องเชิญชวนกลุ่มชนของข้าพระองค์ทั้งกลาง วันและกลางคืน แต่การเรียกร้องเชิญชวนของข้าพระองค์ไม่ได้เพิ่มพูนสิ่งใดแก่ พวกเขานอกจากการหลบหนี และแท้จริงทุกครั้งที่ข้าพระองค์เรียกร้องเชิญชวนพวก เขา เพื่อที่พระองค์จะได้ทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา พวกเขาเอานิ้วมาอุดหู เอา เสื้อผ้ามาคลุมโปง  และพวกเขายังดื้อรั้นและหยิ่งยโสด้วยความจองหอง” (สูเราะฮฺ นูหฺ / 5-7)
 
และในทำนองเดียวกันจากประวัติศาสตร์ของท่าน นบีฮูด อะลัยฮิสสลาม ขณะที่ท่านได้ชี้แจงถึงสัจธรรมของท่านแต่กลับถูกพวกเขาโต้ ตอบกลับมา ความว่า “โอ้ฮูดเอ๋ย ท่านมิได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมาให้แก่พวก เรา และพวกเราก็จะไม่ละทิ้งบรรดาพระเจ้าของพวกเราเพราะคำกล่าวของท่าน และ พวกเราจะไม่ศรัทธาในตัวท่านด้วย”  (ฮูด/53)
 
และเหตุการณ์ในทำนองเดียวกันนี้ก็เกิดกับท่าน รอสูลุลลอฮฺเช่นกัน โดยที่อัลลอฮฺได้บอกถึงสภาพของผู้คนที่อยู่รายล้อมท่าน รอสูลุลลอฮฺว่า ความว่า “หาอ์มีม อัลกุรอานนี้ได้เป็นการประทานลงมาจากพระ ผู้ทรงกรุณาปรานีผู้ทรงเมตตาเสมอ คัมภีร์ซึ่งโองการทั้งหลายได้ให้คำอธิบาย ไว้อย่างละเอียด เป็นอัลกุรอานภาษาอาหรับสำหรับกลุ่มชนผู้มีความรู้ เป็นการ แจ้งข่าวดีและเป็นการตักเตือน แต่ส่วนมากของพวกเขาผินหลังให้ ดังนั้นพวกเขา จึงไม่ได้ยินและพวกเขากล่าวว่าหัวใจของพวกเราอยู่ในที่ปกปิดจากสิ่งที่พวก ท่านเชิญชวนเราไปสู่สิ่งนั้น และในหูของเราก็หนวก และระหว่างเรากับท่านก็มี ม่านกั้นอยู่ ดังนั้นท่านจงทำ (สิ่งที่ท่านอยากทำ) เถิด สำหรับพวกเราก็จะทำ (ตามที่เราต้องการจะทำ)” (ฟุศศิลัต/1-5)
 
ด้วยเหตุดังกล่าวอัลลอฮฺจึงตรัสแก่รอสู ลของพระองค์ว่า ความว่า “จงอดทนเถิดและการอดทนของเจ้าจะเกิดขึ้นไม่ได้ เว้น แต่ด้วยการอนุมัติของอัลลอฮฺ และอย่าเศร้าโศกต่อพวกเขาเลย” (อัลนะหฺลุ/127)
 
สำหรับตัวอย่างที่เด่นชัดที่สุดในบรรดาผู้ที่ มีความอดทน ได้แก่ท่านนบีนูฮฺ อะลัยฮิสสลามขณะที่ท่านต้องพบกับการปฏิเสธและการขีดกันรูปแบบต่างๆ นาๆ ถูกด่าทอทำร้ายอย่างหนักหน่วง ซึ่งไม่มีนบีท่านใดประสบเยี่ยงกับ ท่าน       
จากประวัติศาสตร์ได้ชี้ให้เราเห็นว่า ท่านนบี นูหฺ อะลัยฮิสสลาม เป็นผู้ที่มีความอดทนที่ยิ่งใหญ่ ยากที่จะหาผู้ใดเทียบเคียงได้ ท่านพยายาม อย่างหนักที่จะเผยแผ่สัจธรรมของอัลลอฮฺ ถึงแม้ว่าจะถูกขัดขวางกีดกันอย่าง รุนแรงจากผู้ปฏิเสธศรัทธาก็ตาม     

สอง ...

อุปสรรคปัญหาบนเส้นทางการดะอฺวะฮฺ จะประสบกับ การทำร้ายจากผู้คน ไม่ว่าจะด้วยคำพูดหรือการกระทำ ดังนั้นไม่ใช่เรื่องน่า วิตกแต่ประการใดสำหรับผู้ที่มีหัวใจอันบริสุทธิ์ในการทำภารกิจอันทรงเกียรติ นี้ จะต้องขัดเกลาตัวเองให้หลุดพ้นจากความรู้สึกท้อแท้หวั่นไหว รักที่จะทำ ความดีงามให้งอกเงยขึ้นในตัวของผู้คน มีความบริสุทธิ์ใจในการอบรมตัก เตือน ให้ความสำคัญในสิ่งที่พวกเขาขาดหาย เรียกร้องเชิญชวนสู่หนทางแห่งพระ ผู้เป็นเจ้าด้วยวิทยปัญญาถึงแม้จะถูกโต้ตอบด้วยกับความหยาบกระด้างก็ ตาม กล่าวอบรมตักเตือนผู้คนด้วยความดีงามถึงแม้จะถูกตอกกลับมาด้วยความชั่ว ร้าย โต้ตอบกับพวกเขาด้วยความอ่อนโยนถึงแม้พวกเขาจะโต้กลับมาด้วยความดัน ทุรัง ชี้นำพวกเขาไปสู่ความดีงามถึงแม้ว่าพวกเขาจะปฏิเสธด้วยความชั่ว ช้า เชิญชวนพวกเขาด้วยกับคำพูดแห่งสัจธรรมถึงแม้ว่าจะไม่ได้ยินคำพูดใดนอก จากคำพูดที่หยาบช้าสามานย์
 
สำหรับภารกิจอันสำคัญนี้ ไม่มีวันหยุดหรือ ยุติลงแม้ว่าจะพบกับอุปสรรคใดๆ แม้มันจะมีผลไปถึงเรื่องทรัพย์สมบัติบางที อาจจะต้องสูญเสีย หรืออาจถูกทำลายอิสรภาพบนหน้าแผ่นดิน อาจถูกกีดกั้น ถูกย่ำยีบีฑา และถูกละเมิดอธิปไตย และที่หนักกว่านั้นอาจถึงขั้นถูกปองร้ายถึงชีวิตหรือ อาจถูกเนรเทศขับไล่ออกจากแผ่นดินถิ่นกำเนิดของตนให้เร่ร่อนพเนจรไปยังแผ่น ดินอื่น
 
สภาพการณ์เช่นที่กล่าวผ่านมา อัลกุรอานได้สาบานเอาไว้ว่า มันจะเกิดขึ้นกับนักทำงานเพื่ออัลลอฮฺ ตะอะลา ดังที่พระองค์ได้ตรัสกับบรรดาผู้ศรัทธาให้เตรียมตัวไว้ให้พร้อมกับการที่ ต้องอดทนต่อสู้ ซึ่งเป็นระยะเวลาอันยาวนาน ความว่า  “แน่นอนยิ่งพวกเขาจะถูกทดสอบในทรัพย์สมบัติและชีวิตของพวกสูเจ้า และแน่นอนยิ่ง พวกเจ้าจะได้ฟังจากเหล่าชนแห่งคัมภีร์และบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีกับอัลลอฮฺซึ่ง ก่อความเดือดร้อนขึ้นมามากมาย และหากพวกเจ้าอดทนยำเกรงแล้ว มันเป็นส่วน หนึ่งจากกิจการที่หนักแน่มั่นคง”  (อาละอิมรอน /186)
 
เมื่อเราสังเกตจากตรงนี้จะพบได้ว่าอัลลอฮฺใช้ ให้ท่านรอสูลุลลอฮฺอดทนต่อการทำร้ายจากกลุ่มชนของท่าน ดั่งที่พระองค์ได้ ตรัสไว้ ความว่า “จงอดทนต่อสิ่งที่เขากล่าวร้ายและจงแยกตัวออกจากพวกเขาด้วยการแยก ออกอย่างสุภาพ”  (อัลมุซซัมมิล /10)
 
บรรดารอสูลของพระองค์ต่างได้ก้าวผ่านลักษณะ ดังกล่าวกันมาแล้วทั้งสิ้น ดังที่อัลลอฮฺได้ถ่ายทอดเรื่องราวโดยผ่านคัมภีร์ ของพระองค์เพื่อแสดงให้เห็นถึงการตอบโต้กลุ่มชนผู้ปฏิเสธ ความว่า “และเราจะอดทนต่อการที่พวกท่านทำร้ายเรา และบรรดาผู้มอบความไว้วาง ใจพึงมอบความไว้วางใจต่ออัลลอฮฺเท่านั้น”  (อิบรอฮีม / 12)
 
และอัลลอฮฺได้ปลอบประโลมท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพร้อมกับได้ชี้แจงหรือกล่าวอ้างเรื่องราวของบรรดารอ สูลท่านอื่นๆ ที่มาก่อนหน้าท่าน โดยพระองค์ตรัสไว้ ความว่า  “แน่นอนบรรดารอสูลก่อนเจ้านั้นได้ถูกปฏิเสธมาแล้ว และพวกเขาอดทนต่อสิ่งที่ พวกเขาถูกปฏิเสธและถูกทำร้าย จนกระทั่งความช่วยเหลือของเราได้มายังพวก เขา และไม่มีใครเปลี่ยนแปลงพจนารถของอัลลอฮฺได้”  (อัลอันอาม / 34)
 
ส่วนหนึ่งจากบรรดาผู้ปฏิบัติตามแนวทางของท่าน รอสูลุลลอฮฺ อัลลอฮฺได้เล่าเรื่องราวให้แก่พวกเขาได้รับรู้ถึงเหตุการณ์ที่ เกิดขึ้นกับนักมายากลของฟิรเอานฺ ในขณะที่ความจริงปรากฏ ความมดเท็จหลอกลวงที่พวกเขากระทำอยู่ก็หายไป จึงเป็น สาเหตุทำให้นักมายากลทั้งหลายยอมจำนนในที่สุด พร้อมทั้งประกาศตนศรัทธามั่น ต่อพระเจ้าของนบีมูซาและฮารูน แม้ฟิรเอานฺได้กล่าวกับพวกเขา ความว่า  “พวกท่านศรัทธาต่อเขาก่อนที่ข้าจะอนุมัติแก่พวกท่านกระนั้นหรือ   แท้จริงนี่คือกลอุบายหนึ่งที่พวกท่านได้วางแผนมันไว้ในเมือง เพื่อที่จะขับ ไล่ชาวเมืองให้ออกไปจากเมืองเสีย แล้วพวกท่านจะได้รู้ ข้าสาบานว่าข้าจะตัด มือและเท้าของพวกท่านโดยสลับข้างกัน แล้วข้าจะตรึงพวกท่านทั้งหมดไว้ (ที่ต้นอินทผลัม)” (อัลอะอฺรอฟ / 123-124) ทว่า พวกเขาก็หาได้หวั่นไหวต่อคำขู่ของฟิรเอานฺแต่ประการใด
 
จุดยืนของนักมายากลเป็นเช่นไรเมื่อถูกฟิรเอา นฺผู้โอหังขู่คำรามอย่างเกรี้ยวกราด ผู้ที่กล่าวกับมนุษย์ว่า “ฉันคือพระ เจ้าผู้สูงส่ง” แต่พวกเขาต่างก็ยึดมั่นต่อพระเจ้าแห่งสัจธรรมอย่างมั่นคง เหนียวแน่นดุจดั่งภูผา และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับฟิรเอานฺอย่างไม่หวาด หวั่น เตรียมตัวพบกับความอธรรมในเบื้องหน้าทุกรูปแบบ พวกเขาวิงวอนร้องขอต่อ พระองค์อัลลอฮฺให้พวกเขามีความอดทน พร้อมทั้งยินยอมที่จะแบกรับกับการลงโทษ อย่างรุนแรง ยอมจำนนต่อความชั่วร้ายที่ฟิรเอานฺจะมอบให้ด้วยหัวใจที่มีความ สงบนิ่ง ซึ่งเห็นได้จากภาพเหตุการณ์ที่พวกเขากล่าวว่า “แท้จริงพวกเราจะกลับ ไปยังพระเจ้าของพวกเรา  และเขา (ฟิรเอานฺ) จะไม่แก้แค้นพวกเรานอกจากเราศรัทธาต่อบรรดาสัญญาณแห่งพระเจ้าของเราเท่า นั้น เมื่อมันได้มายังพวกเรา โอ้พระเจ้าของเราโปรดประทานความอดทนให้แก่พวก เราด้วยเถิด และทรงโปรดให้พวกเราตายในฐานะผู้สวามิภักดิ์ด้วย”  (อัลอะรอฟ / 125-126)
           
สาม ...
ปัญหาหรืออุปสรรคในการดะอฺวะฮฺอีกประการหนึ่ง คือเส้นทางการดะอฺวะฮฺเป็นเส้นทางอันยาวไกล ชัยชนะหรือการช่วยเหลือกว่าจะ ได้รับเป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน อัลลอฮฺจะประทานผลลัพธ์สุดท้ายให้แก่บรรดาผู้ ที่ยำเกรง และกำหนดชัยชนะหรือการช่วยเหลือให้แก่บรรดานักดาอีย์  ไม่ว่าจะเป็นบรรดารอสูลหรือบรรดาผู้ศรัทธาที่ยึดมั่นปฏิบัติตามจริยวัตรของ ท่านรอสูลุลลอฮฺ ใช่ว่าชัยชนะหรือการช่วยเหลือนั้นจะเกิดขึ้นได้โดยปล่อยให้ กลางวันและกลางคืนหมุนเวียนเปลี่ยนไปเฉยๆ ตามวัฎจักร หรือใช่รอให้ดวงอาทิตย์ขึ้นหลังจากผ่านค่ำคืนอันยาวนานที่ถูก พันธนาการไว้กับความทารุณโหดร้าย ถูกจองจำไปด้วยการทดสอบรูปแบบต่างๆ สับสนตะเกียกตะกายด้วยความหวาดกลัว ชีวิตวิ่งขึ้นมาอยู่ที่คอหอย บรรดาผู้ ศรัทธาจะถูกทดสอบอย่างรุนแรงหนักหน่วง ดั่งที่คัมภีร์อัลกุรอานได้บอกเล่า เหตุการณ์ของบรรดามุสลิมในสมรภูมิรบอัลอะหฺซาบมาแล้ว
 
จำนวนเท่าไหร่แล้วที่อัลกุรอานได้ยืนยันถึง ความสัจจริงอันนี้ในหลายโองการหลากหลาย สำนวน โดยที่พระองค์ทรงสื่อสารกับบรรดาผู้ที่ศรัทธา ซึ่งคำดำรัสของพระองค์ มีความว่า “หรือพวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะได้เข้าสวรรค์ ในขณะที่ตัวอย่างของผู้ที่ล่วงลับไปก่อนพวกเจ้ายังมิได้มายังพวกเจ้า เลย ซึ่งบรรดาความลำบากและความเดือดร้อนได้ประสบแก่พวกเขา และพวกเขาได้รับ ความหวั่นไหว จนกระทั่งรอสูลและบรรดาผู้ศรัทธาซึ่งอยู่กับเขาได้กล่าวขึ้นว่า เมื่อไหร่เล่าการช่วยเหลือของอัลลอฮฺจะเกิดขึ้น ? พึงรู้เถิดว่า การช่วยเหลือของอัลลอฮฺอยู่ใกล้แล้ว”  (อัลบะกอเราะฮฺ / 214)
         
 พวกเขาพูดว่า เมื่อไหร่การช่วยเหลือของอัล ลอฮฺจะเกิดขึ้น ? ซึ่งการช่วยเหลือของอัลลอฮฺมาอย่างล่าช้า แต่เขาต้องการให้มันมาถึงอย่างรวด เร็ว ดังนั้นการช่วยเหลือของพระองค์จะมาพร้อมกับการช่วยให้ผู้ถูกอธรรมรอด พ้นจากความโหดร้าย ช่วยให้ผู้ที่ถูกความทุกข์ระทม ความเศร้าโศกครอบงำได้พบกับความสุขอันสถาพร
 
อัลลอฮฺตรัสไว้ความว่า  “จนกระทั่งเมื่อบรรดารอสูลหมดหวัง และคิดว่าตัวพวกเขาถูกปฏิเสธแน่นอนแล้ว เมื่อนั้นการช่วยเหลือของเราก็ได้มายังพวกเขา ดังนั้นผู้ที่เราประสงค์ (บรรดารอสูลและบรรดาผู้ศรัทธา)  ก็ถูกช่วยเหลือให้รอด และการลงโทษจากเราจะไม่ถูกผลักออกจากกลุ่มชนผู้ที่ กระทำความผิด”  (ยูซุฟ /110)
 
 

ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวีย์ เขียน
ยูซุฟ อบูบักรฺ แปล / เรียบเรียง
http://www.e-daiyah.com/node/246


แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

faneen
สมาชิกอิกเราะอ์
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 201


وما كنا لنهتدى... لولا أن هدانا الله


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #1 เมื่อ: เมษายน 11, 2010, 00:55:31 »



 เพิ่งได้รับบทเรียนในห้องเรียนเกี่ยวกับเรื่องนี้พอดี...อาจจะเกี่ยวกันเล็กน้อย  Smiley

 ตอนนี้เรียนเกี่ยวกับ "สิ่งที่ได้รับจาก เรื่องราวของบรรดานบีในอัลกุรอาน" และหนึ่งจากสิ่งที่ได้รับคือ...

 เป็นการทำให้เราทราบถึงรากฐานในการเรียกร้องเชิญชวนไปสู่อัลลอฮฺตะอาลา ของท่านนบีทุก ๆ ท่าน พวกท่านนั้นเรียกร้องไปสู่พระเจ้าองค์เดียว และไม่มีศาสนาอื่นนอกจากอิสลาม

 และ....จากสี่อายะห์นี้.....

 
قال تعالى: ربنا وابعث فيهم رسولا منهم يتلو عليهم آياتك ويعلمهم الكتاب والحكمة ويزكيهم إنك أنت العزيز الحكيم. البقرة: 129

قال تعالى: كما أرسلنا فيكم رسولا منكم يتلو عليكم آياتنا ويزكيكم ويعلمكم الكتاب والحكمة ويعلمكم ما لم تكونوا تعلمون.البقرة: 151

قال تعالى:لقد من الله على المؤمنين اذ بعث فيهم رسولا من انفسهم يتلو عليهم آياته ويزكيهم ويعلمهم الكتاب والحكمة وان كانوا من قبل لفي ضلال مبين. آل عمران: 164

 قال تعالى: هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الأُمِّيِّينَ رَسُولا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ.الجعمة:2



จากสี่อายะห์นี้ทำให้เห็นว่า...พวกท่านนั้นเรียกร้องไปสู่อัลลอฮฺด้วยกับสามวิธีด้วยกัน...

 1- การอ่านอายาต ให้กับหมู่ชนของท่านฟัง <تلاوة الآيات>

 2- การอธิบายให้เห็นความถูกต้อง สอนพวกเขา <البيان>

 3- การขัดเกลาพวกเขา <التزكية>


  การขัดเกลานั้นคือ การช่วยผู้คนที่ยังไม่ทำตามคำสั่งใช้ของอัลลอฮฺ
 ช่วยเขา จนเขากลับมาในทางของพระองค์....เป็นการติดตามดูผล...เป็นการร่วมทำพร้อม ๆ กับเขา...

 กลับมามองในสมัยนี้ บางคนจะหยุดอยู่แค่ข้อหนึ่งและข้อสอง....ซึ่งข้อสามนั้นสำคัญ เป็นสิ่งที่จะต้องใช้เวลา....และความอดทนมากขึ้น
 เราจะต้องพยายามรวมสามข้อนี้ไว้ เท่าที่เราจะสามารถทำได้...

 .................................................................จบ จากห้องเรียนแรก......................................................................................

 และก็วันนั้นก็มีคน ๆ หนึ่ง พูดให้ฟัง...ประมาณว่า...

 บางที ถ้าเราลำบาก ถ้าเรารู้สึกท้อ เราอาจจะนึกถึงบ้านที่เราเคยอยู่

 อยากกลับบ้านไปหาพ่อหาแม่ ...หาพี่น้อง และเพื่อน ๆ...


 บางที การที่พระองค์ให้เรารู้สึกถึง ความลำบากในดุนยา

 ก็เหมือนกับพระองค์จะทำให้เรารู้สึก...อยากกลับบ้าน...บ้านหลังแรกของเรา...

 "สวนสวรรค์" ...ที่บรรพบุรุษคนแรกของเราเคยอาศัยอยู่...


 เราจะกลับบ้าน...เราก็ยังต้องเตรียมนั่นเตรียมโน่น เดินทางแค่ไม่ถึงสิบชม. อยู่ไม่กี่เดือน...

 แล้วสวรรค์ที่เราต้องอยู่ที่นั่นอย่างถาวร...เราเตรียมพอแล้วรึยัง ...เราอยากพบกับพระองค์...และจะพบกับพระองค์ด้วยกับอะไร???
 
 แผนที่ของเราคือ...อัลกุรอานและซุนนะห์ หากใช้สองอย่างนี้แล้วจะไม่หลงทาง...
 สองมือเปิดแผนที่ "กุรอาน" "ซุนนะห์" สองเท้าก้าวไปตามที่แผนที่บอก...อดทน...การเดินทางนี้ไม่นาน...
......................................................

 [youtube]http://www.youtube.com/watch?v=-Ykpwnw1Uuw[/youtube]
ท่านอิบนุกอยยิมกล่าวถึงการเห็นอัลลอฮฺในวันกิยามะห์


""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 ที่กล่าวมา...เกี่ยวข้องรึเปล่าไม่รู้.... แต่ก็น่าจะวน ๆ อยู่กับการเผยแพร่ และความอดทน  Smiley

 ผิดพลาดประการใด...โปรดชี้แนะด้วยค่ะ

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
วัสสลาม


แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

::หนังสือเด็กเล็ก นันท์-นาถ::

http://www.nun-nart.com
Abu Sofwan
ผู้ช่วยแอดมิน
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 2729



ดูรายละเอียด
« ตอบ #2 เมื่อ: มิถุนายน 27, 2018, 11:59:13 »


 

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

หน้า: [1]   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2009, Simple Machines Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.109 วินาที กับ 21 คำสั่ง